கொட்டிய முடியும், வெட்டிய நகமும் – By Kamali

என்னுடை முடி, நகத்துணுக்கு, நான் கிழித்தெறிந்த வெற்றுத் தாள்கள், என் கூந்தலில் இருந்து விழுந்த பூ … என உயிரில்லாத அனைத்திற்கும், பொருளில்லாத செயல்பாட்டால், பொருள் பொதிய, என் அகம் வந்து விழுந்தவனே…. உனக்காக…. கொஞ்சம் நாள் தப்பிப் போனாலும்… கொண்டு வந்து சேர்த்து விட்டேன்…

“கொட்டிய முடியும்,

வெட்டிய நகமும்,

உயிர் கொள்ளுமா?

என் உறவுகள் தளர்த்தி,

துறவெனக் கொள்ளும்

நிலையாகுமா?

நான் கிழித்த தாளும், - என்

முடி உதிர்த்த பூவும்,

பொருள் கொள்ளுமா?

என் தோள் மீது நீ சாய,

சுமையாகுமா?

சொல்லடா, என் மன்மதா? – இதுவே,

என் நிலைஎன்பதா?

மேகமிட்ட முந்தி தொட்டு,

வெண்ணிலவில் பந்தியிட்டு,

 நானறிந்தே களவு போனேன் – மனசில்,

உன்னையிட்டு உழவு போனேன்.

என் பின்னலிட்ட சடையிரண்டும்,

முன் விழுந்து மார்மறைக்க,

என் பால்வீதி நடையினிலே,

என் புறம் போன பார்வைக்கு

உரம் என்னவோ நீயே…

கால்கள் தடுமாறி, காதல் உளமார,

கண்ணா, தேம்புகிறேன்.

உனைப் பார்த்ததும், பூ போலக் கூம்புகிறேன்.

காதலென்று இப்படியும்

சில உண்டு. – சிலபோது,

விதிக்கே வந்துவிடும் முரணுண்டு..

பொறுத்திருப்போம்.

அதுவரை,

எங்கோ படித்தது நியாபகத்தில்…..

“பூக்கள் சிந்தும் புன்னகைக்கும்,

புதிதாய் அர்த்தம் கொள்ளவைக்கும். 

நிகழும் சின்ன விசயம் கூட,

நினைவில் தொங்கிச் சிரிக்கவைக்கும்.

காதல் மட்டும் கொண்டுவிட்டால்,

அத்துணை கவிஞனும் பித்தனே,

உருவகஞ் செய்வதில் எத்தனே,”

- கமலி